In de ban van kunststof

Foto: Getty Images; Filippo Fior / Gorunway.com from Vogue.com 

Fantastic Plastics – A transparent plastic dress, c. 1942; Craig Green Fall 2019

In de ban van kunststof

Nog steeds ben ik opzoek naar verschillende vormen van inspiratie. Als ontwerper en artdirector ben ik voornamelijk visueel ingesteld en zo slenter ik tijdens deze “blijf vooral thuis dagen” door alle vanuit mijn woonkamer beschikbare vormen van visuele voeding. Inmiddels heb ik een betere balans gevonden tussen de fictieve verhalen, waar ook mooie boodschappen in verwerkt worden, en de vaak meer confronterende documentaires. (Zie mijn vorige blog)
Beiden zijn belangrijke inspiratiebronnen voor mij, vooral nu musea en exposities nog gesloten zijn en ik juist een ernstige behoefte heb aan inspiratie, aan kunst – stof tot nadenken.

Maar in al het (beeld)materiaal dat ik de afgelopen tijd verslonden heb kom ik met grote regelmaat een onderwerp tegen dat me een nare nasmaak op levert. Letterlijk kunststof, plastic dus.

Van de eindeloze verpakkingen tot aan tandpasta en de overduidelijke kledingstukken tot aan de verborgen microdeeltjes. Onder schuilnamen als polyester, nylon en polyamide bestaat ongeveer 60% van onze kleding uit plastic (zegt bijvoorbeeld nudge.nl). Bij elke wasbeurt, maar ook bij wrijving, komen miljoenen mini plasticvezels vrij die dwars door alle filters heen in de lucht en in het water belanden en vervolgens onze voedselbronnen binnendringen. Even voor de duidelijkheid, aan de deze vorm van kunststof heb ik dus geen behoefte, niemand lijkt me (Rivm).

Mijn kledingkast is (niet overdreven) enorm. En niet alles wat erin hangt of ligt is goed gekozen. Het overgrote gedeelte van mijn kast heb ik zelfs te danken aan giften door mijn werk als stylist.  Maar goed het hangt er, dus nu is het mijn verantwoordelijkheid.

Alle kleding waar kunststof in zit niet meer dragen of zomaar weggooien is geen duurzame oplossing. Nooit meer wassen gaat ‘m ook niet worden. Dit is juist de kleding die je meer laat zweten en die snel ruikt. Zelfs tools om deze deeltjes op te vangen tijdens het draaien van de was blijken niet perse te werken en veel verder dan dit lijstje van de plastic soup foundation ben ik niet gekomen. Dus wat moet ik hier nu mee?

De beperkte aankopen die ik doe, worden bewust gescand en kunststof wordt zo veel mogelijk vermeden. Er verschijnen steeds meer fantastische duurzame alternatieven (hierover binnenkort meer). Maar hoe kan ik verantwoord omgaan met de kleding die ik al bezit? En waar laat ik de kleding die ik nu liever niet meer draag?

Ik duik maar weer in het wereldwijde web, op zoek naar de antwoorden, oplossingen en nog meer inspiratie!

Geschreven door: Meike Fleskens voor Spinning Closet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *